خوارزمى به نقل از ابوعبدالله ، غلام خليل ، نقل مىكند : « يعقوب بن سليمان برايم نقل كرد و گفت : پس از نماز عشا در خانه‌ام دربارهء قتل حسين ( ع ) به گفت و گو پرداختم . يكى از ميان جماعت گفت : هر كس به قتل حسين ( ع ) كمك كرد ، پيش از مرگ به مصيبتى گرفتار شد . پيرمردى از آن ميان گفت : من از شاهدان قتل حسين ( ع ) بوده‌ام و تا كنون هيچ گزندى به من نرسيده است . ناگهان چراغ خاموش شد و او خواست آن را روشن كند كه آتش او را گرفت . او به سرعت خود را به فرات رساند ، ولى شعله‌ها زياد شد و او به ذغال تبديل گرديد ! » . « 1 » غارت خيمه‌گاه جلّادان بنىاميّه و دشمنان خدا و رسول ( ص ) پس از قتل امام ( ع ) ، تنها به غارت وى و اسب تازاندن بر پيكرش بسنده نكردند ، آنان به غارت خيام حسين پرداختند و با دزديدن زيورآلات و پوشش زنان به طرزى فجيع ، حريم رسول خدا ( ص ) را شكستند و كارى كردند كه هيچ انسان غيورى آن را نمىپذيرد . يافعى گويد : « پس از كشتن سروران برگزيده ، تبهكاران شرور به خيام حرم حمله كرده ، حريم را شكستند » . « 2 » دينورى گويد : « آنگاه مردم زعفرانهاى گرفته شده از كاروان و آنچه را كه در خيمه‌ها بود ، چپاول كردند » . « 3 »

--> ( 1 ) . مقتل الحسين ، خوارزمى ، ص 62 ، مطابق چاپ العزى ، به نقل از احقاق الحق ، ج 11 ، ص 536 ؛ نيز مقتل خوارزمى ، ج 2 ، ص 111 . الصواعق المحرقه ، ص 193 . نيز ر . ك . تهذيب التهذيب ، ج 2 ، ص 353 ؛ تذكرة الخواص ، ص 292 ؛ وسيلة الآمال ، احمد بن فضل بن محمد باكثير ، ص 197 ( طبق احقاق الحق ، ج 11 ، ص 538 ) ؛ نظم درر السمطين ، زرندى ، ص 220 ؛ سير اعلام النبلاء ، ج 3 ، ص 211 ؛ ينابيع الموده ، ص 322 ؛ اسعاف الراغبين ، ص 191 ؛ جواهر المطالب ، ج 2 ، ص 289 ، بشارة المصطفى ، طبرى ، ص 426 ، شماره 3 . ( 2 ) . مرآة الجنان ، ج 1 ، ص 135 . ( 3 ) . الاخبار الطوال ، ص 258 .